Трета работилница за изнаоѓање на решенија за справувањето со проблемот со отпадот

На 17ти ноември, пeток од 13:30 до 17:30 часот во просториите на УНДП (Јордан Хаџи Константинов Џинот, 23) Скопје ќе се одржи третата од серијата пет работилници за изнаоѓање на решенија за справувањето со проблемот со отпадот (со фокус на фазите на селекција и одлагање (фрлање) на отпадот од домаќинствата).

За време на оваа трета работилница фокусот ќе биде даден на генерирање на идеи за адресирање на причините на проблемите кои беа идентификувани на претходните работилници.

И во третата работилница ќе продолжиме да работиме со ист профил на учесници, претставници на релевантните институции и сектори како што се: претставници од ромската заедница – неформални собирачи на отпад, граѓани, Град Скопје, ЈП Комунална Хигиена, Пакомак, Министерство за животна средина и просторно планирање, Министерство за труд и социјална политика, Агенција за храна и ветеринарство, Депонија Дрисла, граѓански организации, приватни компании кои работат на собирање отпад, како и индивидуални граѓани кои се заинтересирани активно да се вклучат во изнаоѓање на решението за овој битен предизвик на нашето општество.

Очекувани резултати од оваа работилница се: 

  • Генерирање на голем број на идеи
  • Приоретизација на идеите
  • Иницијален развој на приоритизираните идеи во потенцијални решенија

Работилницата е отворена и за граѓани па доколку имате интерес да се вклучите пријавете интерес за учество најдоцна до 16ти ноември на  [email protected]

Повеќе информации за проектот може да најдете овде.

Втора работилница за изнаоѓање на решенија за справувањето со проблемот со отпадот

На 13ти ноември, понеделник од 15:00 до 19:00 часот во просториите на УНДП (Јордан Хаџи Константинов Џинот, 23) Скопје ќе се одржи втората од серија пет работилници за изнаоѓање на решенија за справувањето со проблемот со отпадот (со фокус на фазите на селекција и одлагање (фрлање) на отпадот од домаќинствата).

За време на оваa втора работилница ќе се презентираат заклучоците од првата работилница која беше посветена на сумирање и категоризација на податоците од истражувањето и на идентификување интересни сознанија за навиките, потребите и проблемите на граѓаните во процесот на управување со отпадот. 

Согласно тоа, фокусот на работа на оваа втора работилница ќе биде насочен кон артикулирање на причините за  идентификувани предизвици на граѓаните кои понатаму ќе послужат како основа за изнаоѓање на решенијата за истите.

И на оваа работилница ќе продолжиме да работиме со ист профил на учесници, претставници на релевантните институции и сектори како што се: претставници од ромската заедница – неформални собирачи на отпад, граѓани, Град Скопје, ЈП Комунална Хигиена, Пакомак, Министерство за животна средина и просторно планирање, Министерство за труд и социјална политика, Агенција за храна и ветеринарство, Депонија Дрисла, граѓански организации, приватни компании кои работат на собирање отпад, како и индивидуални граѓани кои се заинтересирани активно да се вклучат во изнаоѓање на решението за овој битен предизвик на нашето општество.

Очекувани резултати од оваа работилница се:
Идентификувани причините за посочените предизвици; идентификувана взаемна поврзаност (причини-последици) на причините и предизвиците; дефинирани идеи кои ќе допринесат за надминување на предизвиците; поставување на солидна основа за приоретизирање на идеи и разработка на решенијата за работилниците кои ќе следат.

Работилницата е отворена и за граѓани па доколку имате интерес да се вклучите пријавете интерес за учество најдоцна до 10ти ноември на [email protected]

Повеќе информации за проектот може да најдете овде.

 

Прва работилница за изнаоѓање на решенија за справувањето со проблемот со отпадот

На 27ми Октомври, петок од 09:00 до 13:00 часот во просториите на УНДП, Скопје ќе се одржи првата од вкупно петте планирани работилници посветени на изнаоѓање на решенија за  справувањето со проблемот со отпадот (со фокус на фазите на одлагање (фрлање) и собирање на отпадот од домаќинствата).

Овие 5 работилници се реализираат во рамки на проектот на Скопје Лаб (подржан од УНДП и град Скопје) за дизајнирање и тестирање на иновативни решенија за подобрување на состојбата со отпадот (со фокус на фазите на селекција и одлагање (фрлање) на отпадот од домаќинствата) и тестирање на едно решение кое ќе произлезе во процесот.

Целта на оваа прва работилница е да се презентираат податоците од теренското истражување кое беше спроведено со собирачите на отпад и домаќинствата од Скопје, и да се работи на сумирање и категоризација на податоците со цел да се дојде до интересни сознанија кои ќе го посочат правецот во кој треба да се размислува при дизајнирање на идните решенија во текот на следните 4 работилници. На крај ќе се разгледаат некои првични идеи за дизајнирање на системско решение за решавање на проблемот.

На оваа прва работилница, ќе учествуваат претставници од ромската заедница – неформални собирачи на отпад,  граѓани, Град Скопје, ЈП Комунална Хигиена, Пакомак, Министерство за животна средина и просторно планирање,  Министерство за труд и социјална политика, Агенција за храна и ветеринарство, Депонија Дрисла, граѓански организации и неколку приватни компании кои работат на собирање отпад вклучувајќи го и електронскиот отпад.

Работилницта е отворена и за граѓани па доколку имате интерес да се вклучите пријавете интерес за учество најдоцна до среда, 25 октомври на [email protected]

Повеќе информации за проектот може да најдете овде.

. 

Град Скопје и Скопје Лаб на работилница за ко-дизајнирање на предлог проект за финансирање од Европскиот институт за иновации и технологија

Град Скопје изрази интерес да се вклучи како партнер во проектот “Градови на иднината од Југоситочна Европа”, поддржан од Европски институт за иновации и технологија, Клима – Зедница на знаење и иновации. Главна цел на проектот е да се обезбеди градење на критичните капацитети на градовите, кои веќе имаат покажано заложба за системска промена на ниво на град, потребни да ја остварат мисијата: Инклузивна, просперитетна и нула-јаглеродна трансформација на 15 градски населби во 5-7 градови на Балканот, правејќи ги овие градови најквалитетни места во Европа за живеење, работа и посета до 2025 година.

За таа цел во периодот 11-12 Април 2019, во Загреб, Хрватска беше спроведена работилница за ко-дизајнирање на предлог повеќегодишен проект за финансирање од Европскиот институт за иновации и технологија. На работилницата од Скопје учествуваа Ловрен Маркиќ, Раководител на Сектор за меѓународна соработка при Град Скопје и Софија Богева, Координатор на Центарот за иновации на Град Скопје – Скопје Лаб. Освен Град Скопје, на работилницата присуствуваа и го потврдија својот интерес за соработка и следниве градови: Марибор (Словенија), Сарајево (Босна и Херцеговина), Кржевци (Хрватска), Ниш (Србија) и Крагујевац (Србија).

Со цел официјализирање на партнерството во овој проект сите вклучени партнери ќе потпишат и Изјава за партнерство (Partnership Statement), со која ја потврдуваат својата заложба за остварување системски промени.

Следете нè за нови информации!

 

ИКЕА ќе тестира изнајмување мебел на 30 пазари

Во овој напис прочитајте како ИКЕА, согледувајќи ги потребите на своите корисници и свесноста што ја имаат за влијанието коешто го има нивниот шопинг за мебел врз животната средина, реши речиси целосно да го трансформира својот начин на работа и да воведе понуди за лизинг на мебелот.

КААРСТ, Германија, 3 април (Ројтерс) – ИКЕА ќе ги прошири тестирањата за да им овозможи на потрошувачите да изнајмат бироа и софи, наместо да купуваат, бидејќи како одговор на зголемена загриженост за животната средина, таа се дистанцира од продажба на евтин мебел за еднократна употреба.

Најголемата светска групација за мебел прво рече дека размислува за лизинг на мебел во февруари. Во средата, таа ги појасни своите планови на настанот кој се одржа во нејзината прва „одржлива“ продавница во Каарст, западна Германија, отворена во 2017 година.

„Тестирањето на можностите за понудите за лизинг е еден од начините на кои ние се предизвикуваме за да ја испорачаме нашата стратегија за трансформација.“ рече Јеспер Бродин, извршен директор на Ингка Групацијата, која ги поседува повеќето продавници на ИКЕА.

„Климатските промени и неодржливата потрошувачка се меѓу најголемите предизвици со кои се соочуваме во општеството.“

Потегот на ИКЕА за поддржување на поциркуларна економија доаѓа како резултат на тоа што многу млади потрошувачи велат дека сакаат да го минимизираат нивното влијание врз животната средина, претпочитајќи да изнајмат предмети, од облека до автомобили.

Нејзиниот бизнис модел веќе се најде под притисок од порастот на онлајн малопродажбата и се поголемото колебање кај помладите купувачи да патуваат до нејзините огромни продавници надвор од градот, да го донесат спакуваниот мебел дома и самите да го склопат.

Rent the Runway, која претходно изнајмуваше само дизајнерска облека и додатоци, минатиот месец изјави дека ќе соработува со брендот West Elm на Williams-Sonoma Inc. за да им овозможи на претплатниците да изнајмат домашен декор.

ИКЕА, која минатата година имаше глобана продажба од 39 милијарди евра (44 милијарди долари), рече дека сака да развие понуди за лизинг базирани на претплата, со цел да поттикне производите да бидат повторно користени што е можно повеќе пати пред тие да бидат рециклирани.

Таа веќе се заложила сите свои производи да ги направи од обновливи и рециклирани материјали до 2030 година и исто така да ги дизајнира сите свои производи повторно да бидат користени, поправани и рециклирани. Во 2018 година, се справи со 1 милион нарачки за резервни делови за поправка на производи.

ИКЕА веќе започна со тестирање на различни проекти за изнајмување мебел во Холандија, Шведска, Швајцарија и Полска и има за цел да ги прошири тестирањата на сите свои 30 пазари следната година.

Во Шведска и Швајцарија, ја разгледува можноста за обезбедување мебел за компании на претплатнички модел, додека во Холандија тестира пакет за изнајмување за студенти во соработка со здружение за домување.

Прочитајте го оригиналниот напис на англиски јазик: https://www.reuters.com/article/ikea-sustainability/ikea-to-test-furniture-rental-in-30-markets-idUSL8N21K5KA

Интегрирање на зелено и сиво: креирање инфраструктура на следната генерација

           Традиционалните инфраструктурни системи ширум светот се потпираат на изградени решенија кои го поддржуваат непреченото и безбедно функционирање на општествата. Во време на мултиплицирање на заканите по животната средина, овој пристап сам по себе не може повеќе да обезбеди отпорност на климата и ниво на услуги кои се потребни во 21-от век. Природните системи како што се шумите, поплавните подрачја и почви, може да придонесат за сигурно снабдување со чиста вода и заштита од поплави и суши. Во многу случаи, комбинирањето на оваа „зелена инфраструктура“ со традиционалната „сива инфраструктура“, како што се браните, насипите, резервоарите, пречистителните системи и каналите, може да ги подобри перформансите на системот, да ја зголеми отпорноста, да ги намали трошоците и подобро да ги заштити заедниците.

Давателите на услуги како што се водоводните претпријатија, агенциите за управување со поплави, агенциите за наводнување и хидроенергетските компании може да испорачаат поекономични услуги преку интегрирање на зелената инфраструктура во нивните планови. Меѓутоа, за да ја насочи својата соодветна употреба во главните инфраструктурни програми, зелената инфраструктура мора да биде строго евалуирана и внимателно дизајнирана како и сивите проекти.

Овој извештај им дава насоки на давателите на услуги на земјата во развој и нивните партнери за тоа како да ја искористат оваа можност. На давателите на услуги тој им нуди рамка за проценка на зелената инфраструктура од техничка, еколошка, општествена и економска перспектива и проценка на клучните поволни услови со илустративни примери. Тој исто така дава насоки за креаторите на политики и партнерите за развој, кои мора да ги постават иницијативите и поволните услови за да ги вклучат решенијата кои ја обединуваат зелената и сивата инфраструктура.

Преземи го целосниот извештај овде

Текстот е превземен од  World Resource Institute

Изработено од Greg Browder, Suzanne Ozment, Irene RehbergerBescos, Todd Gartner и Glenn-Marie Lange – март 2019

Зелена наспроти сива инфраструктура: Кога природата е подобра од бетонот

         Инфраструктурата е клучна за економскиот развој. Но додека владите дебатираат за иднината на одржливиот развој на Rio+20 конференцијата, постои едно инфраструктурно решение кое може да обезбеди добар поврат на инвестициите: природата.

Сливот на езеро Sebago во Портланд, Мејн. Фотографија: Western Foothills Land Trust

Луѓето често не мислат на шумите, мочуриштата, коралните гребени и други природни екосистеми како форми на инфраструктура. Но тие се. Шумите, на пример, може да ги спречат тињата и загадувачите да влезат во потоците кои ја обезбедуваат слатководната вода за градовите и претпријатијата. Тие можат да делуваат како природни филтрациски системи за вода. Како такви, тие се форма на „зелена инфраструктура“ која може да ја извршува истата функција како и „сивата инфраструктура“, човечки решенија кои често вклучуваат бетон и челик. Овој пример не е единствен.

Веќе постојат примери на јавни и приватни инвестиции во зелена инфраструктура. На пример, Богота, Колумбија спроведува конзервација и реставрација на нагорниот пејсаж како алтернатива на повеќе конвенционални технологии за третман на вода. Градот Хо Ши Мин  ги поврати мангровите дрвја наместо да гради насипи со цел да го заштити крајбрежјето од штетите при невреме. А хемиски објект во Тексас  изгради мочуриште наместо да користи длабоки отпадни бунари за третман на отпадните води.

Трошоците за зелена наспроти сива инфраструктура

Она што треба да биде од посебен интерес за министрите за финанции, главните финансиски службеници и конзерваторите е дека, во многу случаи, инвестициите во зелената инфраструктура може да бидат многу поевтини отколку оние во сивата инфраструктура. На пример, Њујорк направи евалуација на два модели на управување со приливот од атмосферските води.

Едниот беше план за зелена инфраструктура кој го нагласуваше обновувањето на тампон зона на потокот, зелени покриви и био-вдлабнатини, пејсажни елементи дизајнирани да ја отстранат тињата и загадувањето од површинската вода. Другиот беше план за сива инфраструктура кој вклучуваше тунели и одводи од бури. Опцијата за зелена инфраструктура презентираше заштеди на трошоците за повеќе од 1.5 милијарди долари. Донесувачите на одлуки во Ајдахо и Северна Каролина најдоа слични начини за заштеда на трошоците преку зелената инфраструктура.

Ако зелената инфраструктура може да обезбеди споредливи придобивки со сивата инфраструктура по намалени трошоци, тогаш може да се направи финансиски план за инвестирање во зачувувањето, одржливото управување и/или обновување на природните екосистеми за да се постигнат развојни цели.

Анализа на трошоците и придобивките од зелената инфраструктура

За да помогнеме да се направи овој финансиски план, потребен ни е метод за проценка на зелените и сивите трошоци на начин кој ги споредува ’јаболката со јаболка‘ и се фокусира на направените трошоци. Работејќи со голем број на партнери, WRI разви таков пристап за „зелено-сива анализа“ и го примени во сливот на езерото Себаго, кое обезбедува вода за Портланд, Мејн (погледнете го нашиот краток преглед, Увиди од теренот: Шуми за вода).

Портландскиот воден регион (PWD) во моментов се квалификува за избегнување на филтрација според Правило за третирање на површинската вода од 1989 на Американската агенција за заштита на животната средина (EPA). Ова правило ги одвраќа  јавните системи за вода од потребата да инсталираат системи за филтрација на вода се додека корисни практики за искористување на земјиштето ги одржуваат концентрациите на честички и загадувачи на или под регулаторните основни линии. Сепак, неодамнешниот нагорен развој, расчистување на шумите и порастот на населението може да го загрозат откажувањето од филтрација, потенцијално принудувајќи го Портландскиот воден регион да инсталира конвенционален систем за филтрација преку мембрана – скап предлог.

Во овој контекст, WRI и партнерите неодамна ја истражуваа економичноста на конвенционалната сива инфраструктура наспроти алтернативите на зелената инфраструктура што ќе помогнат да се задржи квалитетот на водата и да се избегне филтрација. Овие алтернативи вклучуваа крајбрежни тампон зони, обновување на шумите, конзерваторски служби, одржливо сертифицирање на идните сечи на дрва и надградби на одводни канали или дренажни цевки. Трошоците поврзани со опциите за зелена инфраструктура беа утврдени преку консултации на лице место, јавно достапни податоци и геопросторна анализа. Откривме дека инвестирањето во опции за зелена инфраструктура може да претставува заштеда на трошоците и до 67 проценти во однос на изградбата на нова постројка за филтрирање (Слика 2). И таа анализа беше конзервативна. Ние само ги разгледавме трошоците за да постигнеме една посебна придобивка од чистата вода – исполнување на правилото на EPA. Ние не ги проценивме дополнителните продобивки од опциите за зелена инфраструктура, како што се приходот од дрвна граѓа, зголемена концентрација на јаглерод, можностите за лов и рекреација и зголемени вредности на имотот поради зачуваната естетика. Ако го направевме тоа, нето економските придобивки од опцијата за зелена инфраструктура би биле уште поголеми.

Неизвесноста околу ефикасноста на зелената инфраструктура, трошоците, попустите дисконтните стапки и условите за финансирање ќе влијаат на релативните финансии помеѓу зеленото и сивото за билокој конкретен проект. Зеленото не секогаш ќе биде поекономично од сивото. Сепак, анализата за Портланд ја покажува корисноста на општа методологија за да се проценат споредбите на трошоците.

Зелена инфраструктура и одржлив развој

Лекцијата тука е дека наместо автоматски да се прибегне кон насипи и цевки за да се контролираат поплавите, ние прво треба да разгледаме обновување на мочуриштата. Наместо да градиме морски ѕидови, ние треба да размислиме за зачувување на песочните дини и коралните гребени. И пред да се изградат повеќе системи за филтрирање на водата, најпрво би можеле да размислиме за рехабилитирање на низводните сливови. Иако зелената инфраструктура можеби не секогаш е најекономичниот пристап, со силна методологија во рака, планерите можат да ја споредат зелената со сивата и да идентификуваат нови можности за инвестирање во природата.

За планерите – посебно оние во Рио+20 – кои гледаат да ги задоволат барањата на инфраструктурата на 21-от век, лекцијата е јасна: размислете за зелено пред да инвестирате во сиво.

Текстот е превземен од  World Resource Institute

Изработено одJohn Talberth и Craig Hanson – јуни 19, 2012

 

Разоткривање на митовите: 5 работи кои треба да ги знаете за зелената инфраструктура

Повеќе од 600 милиони луѓе немаат чиста вода за пиење. Секоја година сушата влијае на повеќе од 35 милиони луѓе. А до 2050, 1.3 милијарди луѓе ќе живеат во подрачја склони на поплави. Повеќето луѓе мислат дека градењето брани, пречистителни станици и друга инфраструктура е единственото решение за овие проблеми – но тоа е само затоа што тие не ги земаат предвид многуте придобивки од зелената инфраструктура.

Фотографија:  Marizilda Cruppe/Flickr

Зелената инфраструктура како на пример, здравите шуми, мочуриштата и коралните гребени може евтино и ефикасно да ги подобри перформансите на традиционалните градби или „сивата инфраструктура“. На пример, зелените покриви може да ја задржат дождовницата, намалувајќи го поплавувањето и притисокот на канализационите системи; мангровите шуми може да ги надополнат морските ѕидови со намалување на бурата. Сепак, зелено-сивите проекти остануваат релативно неинтересни главно заради постојаните митови за нивната изводливост.

Новиот извештај на Светска Банка и WRI покажува како интегрирањето на зелената инфраструктура при главното планирање на проекти и инвестиции може да помогне да се пополни светската празнина во однос на водената инфраструктура. Овде, ние ги разоткриваме петте митови кои ја уназадуваат зелената инфраструктура:

1 МИТ: Инфраструктурата е изработена од бетон и челик

Природните системи како шро се шумите, поплавните подрачја, почвите и мочуриштата можат да придонесат за сигурно снабдување со чиста вода, заштита од суши и поплави и подобрување на земјоделската продуктивност. Зелената и сивата инфраструктура може да се користи во тандем за да се подобрат севкупните перформанси на системот и отпорноста на климата, често пати по пониска цена.

Некои влади отидоа понатаму во размислувањето за инфраструктурата, односно не само како за градежни проекти. Перу сега има закон со кој се бара претпријатијата за водоснабдување да одвојат дел од своите приходи за реинвестирање во зелена инфраструктура како на пример, пошумување и одржливи земјоделски проекти низводно од пречистителните станици. Калифорнија ги класифицира водотеците како инфраструктурни компоненти. Кинеската Национална програма за сунѓерести градови има за цел да го намали поплавувањето од атмосферските води и повторно да ја искористи дождовницата со покривање на 80% од урбаните области во материјали кои можат да ја задржат водата, како што се зелените покриви и порозните тротоари.

2 МИТ: Зелената инфраструктура нуди придобивки само за животната средина

Додека еколошките придобивки од зелената инфраструктура е тешко да се пропуштат, понекогаш правиме превид во однос на техничките, општествените и економските придобивки од овие проекти кои ги прават уникатно поволни.

Зелената инфраструктура може да се спои со сивите системи за да се обезбедат услуги по пониска цена. На пример, обновувањето на деградираните шуми може да биде поевтино од надградбата на конвенционалната постројка за пречистување на водата, истовремено зголемувајќи го квалитетот на водата на ист начин. Шумите природно го задржуваат седиментот, што го подобрува квалитетот на водата. Отстранувањето на седиментот од водата често е најскапата задача на пречистителната станица за вода.

Зачувувањето на водата преку зелената инфраструктура покажува колку природните решенија можат да ги зајакнат локалните економии. Проектот за зачувување на водата на Кина го зголеми приходот на фармерите за 200 проценти и го зголеми нивото на подземните води во сушните северни рамнини на земјата со користење на одржливи земјоделски техники како зелена инфраструктура. Светска Банка пресмета дека економската стапка на поврат за овие мерки е 19-24 проценти.

Зелените покриви можат да задржат голема количина на дождовница, да ги намалат поплавите и стресот на пречистителните станици.Фотографија: DJANDYW.COM/Flickr

3 МИТ: Проектите за развој на инфраструктурата секогаш наидуваат на ставот „не во мојот двор“(НВМД)

И зелените и сивите инфраструктурни проекти може да доведат до тешки одлуки за локалните заедници во однос на нивната употреба на земјиштето, средствата за живеење и начинот на живот. Меѓутоа, ако е добро дизајнирана, зелената инфраструктура може да донесе општествени ко-придобивки, спречувајќи некои од НВМД фразите кои се толку чести со новата градба.

Проектите за зелена инфраструктура се уникатни по тоа што заедниците често ги присвојуваат на некој начин, со тенденција за нивно долгорочно работење и одржување. На пример, Фондот за управување со сливови ангажира заедници во Махараштра, Индија, за да ја врати водата назад во сливот на Кумбарвади. Тие им помогнаа на членовите на заедницата да имплементираат решенија како што се пошумување на деградирани области и терасирање на земјиштето за да се забави и да се зачува истекувањето на водата. Проектот помогна да се зголемат нето земјоделските приходи за 10 пати, да се надополнуваат подземните води и да се зголеми вредноста на фармите. Успехот на проектот може да се припише на фактот што правилното донесување одлуки и сопственоста на заедницата ги стави во центарот на нејзините иницијативи за зелена инфраструктура. Веќе дваесет години, проектите на Фондот за управување со сливови во Махараштра се сè уште силни.

4  МИТ: Инфраструктурата е со висока концентрација на јаглерод и осетлива на климатски промени

Индустријата за цемент е изворот на околу 8 проценти од глобалните емисии на јаглерод, правејќи ја изградбата на традиционалната инфраструктура процес со високо ниво на јаглерод. Зелената инфраструктура, од друга страна, е потенцијално огромен апсорбент на јаглерод. Запирањето на уништувањето на шумите и нивно обновување може да отстрани онолку јаглерод диоксид секоја година колку и отстранување на 1.5 милијарди автомобили од патиштата. Тоа е главната причина што повеќе од 100 земји се обврзаа да ги заштитат или обноват екосистемите, како дел од нивните национални климатски планови

Зелената инфраструктура, исто така, може да ја зголеми отпорноста на климата бидејќи е флексибилна, реверзибилна и може да се прилагоди на променливите услови на начини на кои изградените системи не можат. На пример, насипот за контрола на поплави може да се скрши кога бурите се премногу силни; добро управувана поплавна рамнина генерално не е погодена од екстремни временски услови.

Во исто време, зелената инфраструктура е исто така подложна на климатските промени, а промената на заканите за видовите, пожарите и зголемувањето на ниото на водите го земаат својот данок за сметка на природниот свет. Заштитувањето на овие системи и справување со климатските промени ќе ги зачуваат придобивките што тие можат да ги обезбедат.

Мангровите шуми можат да ги надополнат ѕидовите за заштита од бури. Фотографија: Adam Fagen/Flickr

5 МИТ: Инфраструктурата е скапа и тешка за финансирање

Секоја година, од сега до 2030 година, светот ќе треба да инвестира  околу 171-229 милијарди долари за водоснабдување и санитација, 23-335 милијарди долари за заштита од поплави и 43-100 милијарди долари за наводнување за да се исполнат Целите за одржлив развој. Користењето само на сиви системи ќе резултира со бројки на повисокиот крај од овие спектруми. Истражувањето на природни решенија може да ги намали трошоците кои се потребни за пополнување на празнините во услугата.

Финансирањето на инфраструктурен проект често може да биде најтешкиот чекор за започнување, но зелените проекти може да донесат нови инвеститори на маса. Зелената инфраструктура може да биде дизајнирана да создаде еколошки и општествени ко-придобивки кои ќе ја подобрат нивната севкупна економска одржливост и ќе ги направат посебно атрактивни за инвеститорите кои се водени од мисијата. На пример, минатата година Фондот за отпорност на шумите во Калифорнија привлече 4.6 милиони долари приватен капитал за проект за обновување на шумите преку рекламирање на проектот за намалување на ризикот од пожари и придобивките од водоснабдувањето за водоводните претпријатија и резиденцијални области.

Зелената инфраструктура е инфраструктура на следната генерација

Следната генерација на инфраструктура мора да се прилагоди на реалностите на 21-от век и да ги искористи сите најдобри стратегии кои се достапни. Затоа е од клучно значење за носителите на одлуки систематски да ја разгледаат улогата на природните системи и, каде што е соодветно, да ја интегрираат зелената и сивата инфраструктура.Новиот извештај дава насоки, пристапи и примери за тоа како да се интегрира зелената инфраструктура во планирањето и инвестициите на начин што ги задоволува потребите на инфраструктурата, ги намалува трошоците и има придобивки за локалните заедници. Иако инкорпорирањето на зелената инфраструктура нема да има смисла во секој проект, важно е да се потпрете на фактите, а не на митовите при донесувањето одлуки за управување со водите и развој.  

 

Текстот е превземен од  World Resource Institute

Изработен од Suzanne Ozment и Irene Rehberger Bescos – март 21, 2019

Се одржа работилницата за дизајнерско размислување: #ГрадовинаИднината, Скопје: низ призмата на соседствата

На 19ти и 20ти Март, во хотелот Александар Палас во Скопје се одржа работилницата за дизајнерско размислување на темата #ГрадовинаИднината којашто се фокусираше на трансформација на градот Скопје преку трансформирање на поединечни соседства во неговите општини.

Градот Скопје кој е дом на повеќе од 40% од популацијата во земјата, во ера на забрзан технолошки развој и растечки потреби на граѓаните за квалитетни и навремени јавни услуги,  има потреба од подлабоко разбирање и зајакнување на капацитетите за соодветно да се пристапи на предизвиците на нови, иновативни начини. За таа цел канцеларијата на УНДП со поддршка на Скопје Лаб ја организираа оваа дводневна работилница на која учество зедоа околу 65 претставници на клучни локални и национални институции како и претстваници од неколку организации од приватниот и граѓанискиот сектор.

Комплексните проблеми се испреплетуваат низ многу сектори и области на работа и бараат вклучување на различни перспективи во процесот на изнаоѓање решенија. Поаѓаќи од ова, поделени во 10 мултидисциплинарни тимови, учесниците се обидоа да креираат решенија кои ќе може да одговорат на идентификуваните предизвиците со кои се соочуваат соседствата поаѓајќи од заеднички вредности коишто се стремат да ги задржат или да ги претстават кај локалните жители.

На крајот на работилницата тимовите ги презентираа своите решенија поставувајќи почетна точка за понатамошна акција за трансформација на градот, преку трансформација на неговите соседства.

Работилницата беше отворена од страна на постојаната претставничка на Програмата за развој на Обединетите Нации, Нарине Сахакјан и заменик министерот за животна средина, Јани Макрадули, а водена од двајца експерти за климатски иновации и паметно планирање на иднината на градовите, Тим Тејлор, висок советник за градови во Climate KIC, водечка европска иницијатива за климатски иновации и Андреа (Реј) Бојл, експерт за иновации и нови градови во УНДП Регионалниот хаб во Истанбул, со поддршка на тимот на Скопје Лаб.

Повеќе фотографии од атмосферата на работилницата може да најдете овде.

Measuring the Immeasurable — A Public Space Profile of Skopje

The United Nations has established a number of key goals and targets in recent years to address the challenges of rapid global urbanization. In addition to the objectives set at the World Summit in New York 2015 and the Habitat III Declaration of the same year, the UN’s 2016 Sustainable Development Goals include SDG 11: Sustainable Cities and Communities, a commitment to make cities inclusive, safe, resilient and sustainable by 2030, with universal access to safe, inclusive and accessible, green and public spaces, especially for women and children, older persons and persons with disabilities.

Despite these commitments, a new pilot project carried out by UNDP in the Municipality of Centar in Skopje has found that the capital city has so far failed to incorporate the UN goals adequately in its urban planning provisions.

The pilot project was tasked with conducting a Public Space Profile of Skopje, exploring an ambitious and innovative approach to assess current practices in public space development and management in Skopje and to develop a profile of the extent and quality of the city’s public spaces.

The pioneering Public Space Profile assessed a wide range of previously unmeasured parameters, including quantitative and qualitative profiling of the institutional, technical and human dimensions of public spaces in Skopje, using publicly available data, cadastre data, innovative GIS-tools and field research. The Profile research and report were developed according to a methodology developed by UN-Habitat for measuring progress in achieving the UN’s SDG 11.7.1.

Analysis of the results and findings of this research has established a sound basis for a number of key recommendations to improve urban planning and inform policy-making on public space development and management.

With a current population of 45,412 in an area of 752 ha, the Municipality of Centar has experienced growing pressures on local government services and urban infrastructure in recent decades, with a resulting decline in quality of life and the loss of public space.

These pressures have led in turn to a dramatic increase in civil initiatives calling for government authorities to take immediate action, especially to tackle the problem of pollution.

Part of the Profile project assessment methodology included detailed monitoring of citizens’ engagement with the urban environment. This meticulous approach, designed by UN-Habitat in collaboration with the Architecture Faculty of the University of Skopje, enabled the project to
identify the needs of different groups, such as young people, the elderly and people with disabilities.

A key aim of the project was to survey the extent and quality of public open spaces in the city. This task proved particularly challenging because the City of Skopje has not developed a clearly defined concept of public space. For this reason, the Profile project undertook an extensive and detailed review of all relevant international documentation on the definition, development, regulation and maintenance of urban public space.

The GIS survey of public space showed that the two sample spaces have a different average share of public spaces, the first one with 38% and the second with 48%. However, both were very different. The first one mostly represented by streets, while the second by green spaces and rest areas. But, the figures do not tell us a lot, where comes the field work, where we were able to go more in-depth and understand the quality of these spaces, and how they are used by the citizens. And the survey identified some worrying inadequacies in Skopje’s urban planning and management practices, including:

  • a lack of separation of public surfaces such as pavements and roads, with poorly managed and hazardous parking.
  • a lack of information about the city’s greenery, parks, squares, children’s playgrounds and sports fields.
  • a lack of capacity in the Municipality of Centar for undertaking detailed and layered GIS surveying for planning future sustainable development.

Additional field research found that urban equipment is uneven in quality and distribution across the city, with a lack of integration, leading to major problems in traffic circulation, pedestrian and cyclist safety, poorly managed waste facilities and parking spaces.

The report of the Profile project highlights the need for the city to incorporate the UN’s SDG 11, prioritizing improved planning and sustainable development of public urban space. Key recommendations include:

  • Incorporation of the goals in the strategies for spatial and urban development of the cities in the Republic of Macedonia;
  • Compliance with the legislation in the field of spatial and urban planning, as well as the landscaping and communal activities; At a local level, recommendations include:
  • Further assessing the existing situation, using modern IT tools to improve the conditions for mapping and analysis as the basis for public space strategies.
  • Establishing mechanisms for monitoring the situation, communicating with citizens, informing, taking actions, in order to provide better public spaces.
  • Training and building central and local capacities to maintain public spaces and improve the quality of urban life.
  • Providing opportunities for greater citizen involvement in decision-making and the creation of sustainable urban policies.

Finally, it is highly recommended to support and to promote the involvement of the academic community as the most prominent advocate of advanced ideas in urban planning policies.

As next steps, we hope to be able to develop this pilot into an initiative to measure the indicator for the whole City of Skopje and then all other cities, but also go step beyond, to develop a training module on urban public spaces planning for municipal councilors, that will capacitate them in adopting better urban plans.

Last but not least, we hope this blog will serve to initiate a debate on measuring this indicator, how other cities are doing? At what level they have set their baselines? And how they are setting their targets? Have there been any other experiences in using this methodology? Looking forward to hearing from as many of you as possible.

For more insights into the process read the entire “Public Spaces Profile Skopje Research report” on Piloting the methodology for measuring the Sustainable Development Goal 11.7.1. Indicator: “Average share of the built-up area of cities that is open space for public use for all, by sex, age and persons with disabilities”, a report prepared by Faculty of Architecture University of Ss. Cyril and Methodius in Skopje.

You can also head to our previous blog and find out where the initiative came from!

***
UNDP used the Skopje Lab platform to partner with the Faculty of Architecture, the Municipality of Center, experts and field researchers to test the methodology for measuring the SDG 11.7.1. Indicator: “Average share of the built-up area of cities that is open space for public use for all, by sex,
age and persons with disabilities”.

The research and piloting has been undertaken as part of the “Measuring the Unmeasured/ Venturing Into the Unknown: How Can We Measure SDG Tier III Indicators?” Cross-Regional Project led by UNDP Regional Hubs in Istanbul, Aman and Bangkok. The project is supported through the UNDP Innovation Facility 2017, which is funded with generous contribution of the Danish Government.

Ognen Marina, Divna Pencic

Measuring the Immeasurable — Sustainable Development Goals and Public Space in Cities

Quiz time!

1: What is the most significant landmark in human history to have occurred in the past decade?

The arguments could go on forever over the answers to this, but future historians will surely include the demographic turning-point that occurred around 2009 — the first time that the number of people living in towns and cities overtook the world’s rural population.

(For bonus points!) It’s not quite as simple as that, of course, since there are major disparities between regions. In Northern America, for example, the urban population had already outnumbered the rural population by the early 20th century.

2: What percentage of the world’s population was urban in 1950 and what percentage is this projected to be by 2050?

The UN’s World Urbanization Prospects 2018 Revision states that 30% of the global population was urban in 1950, projected to reach 68% by 2050.

(For bonus points!) In some areas, the figure is already over 80%. The global urban population in 2018 is 4.2 billion (55%), expected to reach 6.5 billion by 2050. The fastest rates of urbanization by far are occurring in Africa and Asia (especially so in India, China and Nigeria).

These are arresting statistics even in a ‘trivia’ quiz, but no numbers can begin to indicate the complexity of the changes we are living through and the challenges we face as a result of such rapid global urbanization. These changes and challenges include unprecedented demands on resources and services and unprecedented pressures on urban and natural environments. Throughout the world, it has become a pressing priority to adapt to new demands of high-density urban living and to ensure sustainable urban development.

Each town and city faces its own particular challenges — of transportation, pollution, housing, health services, socio-economic inequalities, ageing populations, food security, water resources — and often all of these together.

In Europe, many cities have experienced successive periods of socio-economic growth and decline, industrialization and deindustrialization, unregulated planning and unsustainable building projects. The results are visible today in many fragmented city layouts and in strained urban infrastructure and services.

Such discontinuities are especially pronounced in the city of Skopje — a city that has been haphazardly shaped not only by the effects of the 1963 earthquake and reconstruction but also by major socio-economic and political changes, including unregulated and construction and architectural programmes imposed from above.

The result is a fragmented urban environment and an infrastructure under intense pressure. The citizens of Skopje suffer the consequences of this lack of integrated and inclusive planning every day in the form of extreme levels of pollution, traffic congestion and hazards to pedestrians, housing conditions and costs, infringements on green spaces.

The complex urban environments we live in have immeasurable effects on our lives and wellbeing. They are the places where we experience and develop our cultures. And we depend more and more upon the complex social networks and services that cities provide. And yet most of us have little or no say in the decisions made about planning these spaces.

A new approach is needed for urban planning to meet the new challenges we face and to make sustainable use of the opportunities offered by new technologies. These technologies can not only help develop a more integrated and smart approach to urban planning but can open channels to citizens — to work with the priorities of local communities to ensure a better and sustainable future.

Civil society organizations are increasingly demanding that city governments become more responsive to citizens’ needs in the design and delivery of public services, including those related to urban safety and the use of public space. More participatory and evidence-based public policy development is required to address the needs and priorities of urban residents, especially those on the margins of society.

The results were quite surprising for all of us, and these come in the next blog to be published shortly. Follow us and find out.

Ognen Marina, Divna Pencic

***

UNDP used the Skopje Lab platform to partner with the Faculty of Architecture, the Municipality of Center, experts and field researchers to test the methodology for measuring the SDG 11.7.1. Indicator: “Average share of the built-up area of cities that is open space for public use for all, by sex, age and persons with disabilities”.

The research and piloting have been undertaken as part of the “Measuring the Unmeasured/Venturing Into the Unknown: How Can We Measure SDG Tier III Indicators?” Cross-Regional Project led by UNDP Regional Hubs in Istanbul, Aman and Bangkok. The project is supported through the UNDP Innovation Facility 2017, which is funded with a generous contribution of the Danish
Government.

Термална мапа на Скопје – најтоплите точки во градот и мерки за справување

Вовед

Урбаните топлотни острови (UHI) се ефект кој се јавува во урбаните области на големите градови, како резултат на покриеноста на земјиштето со згради и асфалтни површини.  Поради ваквата состојба неопходно е навреме да се открие постоењето и интензитетот на топлотните острови и соодветно да се предложат мерки кои би се справиле со негативните ефекти на топлотните острови.

Изработка на термална мапа на Скопје

За да се направи откривање на топлотните острови во Скопје, потребно беше да се направи детална термална мапа на Град Скопје. Остварувањето на оваа цел претставуваше особен предизвик. Но можноста за тестирање на неколку техники и начини претходните години во склоп на Скопје Лаб, како простор за експериментирање ни овозможи да го утврдиме најлесниот и најефективниот, а во исто време и најефтин начин на реализација на овој интересен проект. Скопје Лаб е одлична платформа за соработка, и овој проект е реализиран како трилатерално партнерство меѓу град Скопје, УНДП и ФИНКИ.Откако беше договорено со Аероклубот Скопје да извршат лет над урбаниот дел од градот, екипата од ФИНКИ составена од проф. Димитар Трајанов, вон. Проф. Игор Мишковски, и асистентите Александар Стојменски и Костадин Мишев, почна со подготовки на летот.

Целта која си ја поставивме беше да се направи снимање со термална и RGB камера на урбаниот дел од Скопје. Бидејќи резолуцијата на термалната камера FlirVue Pro беше помала, параметрите на летот ги одредивме според неа. Во соработка со Аероклубот Скопје креиравме план по која ќе лета авионот, при што висината на летот ја определивме да биде 1100 метри за да добиеме 50-60% покривање на термалните слики. Аероклубот Скопје направи патека за планираното движење на авионот дадена на слика 1 и според овој план вкупната корисна патека која треба да ја помине авионот е повеќе од 375 км а летот би траел од 2 до 3 часа.

 

Слика 1 План за движење на авионот за снимање на урбаниот дел од град Скопје

Следниот проблем кој требаше да го решиме е немањето на ГПС во термалната камера, што го отежнуваше спојување на термалните слики. За креирање на визуелната RGB мапа, единствената камера со ГПС која ја имавме беше камерата која е монтирана на дронот DJI Phantom 3, при што самиот ГПС уред е сместен во дронот, а не во камерата. Согласно ова дојдовме до идеја да го монтираме целиот дрон во авионот и на тој начин да го направиме визуелното снимање на градот со камера која ќе ја тагира секоја слика со GPS координати.

За да се монтира опремата за снимање на авионот беше потребно да се дизајнира и потоа да се изработи соодветна платформа на авионот каде би се сместила опремата. Во соработка со инженерите од Аероклубот Скопје се направи соодветна алуминиумска платформа на која се монтираше темелната камера и дронот (RGB камерата).

 

Слика 2 Приказ на опрема за снимање која е монтирана на авионот

Со ова ја имавме потребната опрема, план за летот, и единствено чекавме убав и топол сончев ден. По неколку одложувања, како ден за летот беше определен 24 Август 2018. Според препораките за правење на термална мапа лето беше изведен околу пладне за да се намали ефектот на сенките и да се забележат максималните загревања на површните.

Во текот на тричасовниот лет беа собрани 3951 RGB слики и 10596 термални слики, кои покриваат површина од околу 213 km2. Овие поединечни слики беа обработени од страна на тим од Anadolu University [36] и од нив се добиени гео лоцирана термална мапа и гео лоцирана RGB мапа на Скопје.

Слика 3 Пристигнување на авионот по успешно завршување на мисијата

Дополнителни извори за изработка на акциски план

Покрај, направената термална мапа со Авион, дополнително се искористени и информациите добиени од микро анализа направена во текот на летото 2016 на потегот од Водно до центарот на Скопје. За анализа на топлотните острови искористена е и глобалната студија за топлотни острови направена од Center for Earth Observation при Yale University.

Мерки за справување со топлотни острови во Скопје

За анализа на мерките за справување со топлотните острови пред се користени се препораките од US Environmental Protection Agency како и препораките од соодветните Европски агенции.

Врз основа на направените анализи предложени се голем број на мерки. Предложените мерки се поделени во пет групи и тоа:

  • Генерални стратегии за справување со топлотни острови (предложени 6 мерки)
  • Акции/мерки за општините и Град Скопје (предложени 14 мерки)
  • Акции/мерки за граѓаните на Скопје(предложени 4 мерки)
  • Иновативни мерки (предложени 5 мерки)
  • Мерки за одредени карактеристични области во Скопје (предложени 43 мерки)

Согласно ова, во акцискиот план се предложени повеќе од 70 акции и мерки кои може да бидат преземени во насока на намалување на ефектите од урбаните топлотни острови во Скопје.

Генерални стратегии за справување со топлотни острови

Според Агенцијата за заштита на животната средина на САД [1], постојат пет главни стратегии за тоа како заедниците можат да преземат мерки за намалување на урбаните топлотни острови:

  • зголемување на бројот на дрва и вегетативната покривка,
  • инсталирање на зелени покриви,
  • инсталирање на ладни покриви,
  • користење на ладни тротоари и површини кои рефлектираат топлина или се водо-пропустливи
  • користење на практики за зелен урбан развој.

Покрај овие пет мерки во овој контекст додадени се и предлози за креирање на Зелени паркинзи.

Акции/мерки на ниво на општини и Град Скопје

Врз основа на анализи на голем број на мерки кои се применуваат во различни градови во светот, избрани се 14 мерки кои се прилагодени за Скопје и може да се применат од страна на општините или од Градот Скопје.

  • Еден милион дрва за Скопје: Оваа треба да биде кооперативна акција помеѓу градот, локалните заедници, бизнисите и поединците, која ќе обезбеди долгорочно партнерство со цел да се засадат 1.000.000 нови дрвја низ Скопје. Акцијата треба да ги опфати сите слободни места кои моментално се голини или имаат грмушки и неквалитетни дрвја, како и просторот покрај улиците.
  • Натпревар во садење дрва: Натпреварот би бил дизајниран за да им помогне на луѓето да се едуцираат за соодветни начини за садење дрвја, како и за придобивките од урбаните зелени области за заедницата Бесплатни дрвја за вашиот двор
  • Програма за посвојување на ледина: Оваа програма треба да им овозможи на групите граѓани да ја преземат одговорноста за садење на дрвјата и одржување на истите.
  • Уредба за зелен фактор: Поставување на повисоки минимални услови за зазеленување на земјиштето, со што ќе се бара сите нови градби да мора да обезбедат одреден минимален процент вегетативна покриеност од градежната парцела.
  • Пошумување покрај улици: Усвојување на правилник во кој ќе се специфицира дека мора да се садат дрвја вдолж двете страни на улицата на соодветно минимално растојание.
  • Воведување на прописи за зелени паркинзи: Правилник со кој ќе се предвиди дека при проектирањето и реализацијата на новите или реновирани паркинзи ќе мора да се предвиди и да се посадат соодветен број на дрвја со кои би се постигнало одреден минимален процент на засенчување на површината на паркингот.
  • Проект за конверзија на паркинзите во зелени паркинзи: Проект преку кој ќе се овозможи трансформација на постоечките паркинзи во зелени паркинзи.
  • Програма за поттикнување на зелени покриви и вертикални градини: За да се поттикне креирањето на зелени покриви и на вертикални градини, да се усвои уредба со која сопствениците на објекти на кои ќе се имплементираат зелени покриви или вертикални градини и истите ќе се одржуваат соодветно да им биде намален или комплетно да бидат ослободени од данокот на имот.
  • Програма за зелени покриви на јавни објекти: Овој проект ќе помогне да се подигне видливоста и да се зголеми јавното разбирање на зелените покриви.
  • Иницијатива за грантови за подигање на вертикални градини: обезбеди грантови за граѓаните кои сакаат да подигнат вертикални градини на нивните ѕидови. Покрај справувањето со топлотните острови, целта на оваа програма е да ја подобри севкупната естетика, удобноста на пешаците и квалитетот на воздухот
  • Зелени улици: Проект кој ќе ја промовира употребата на порозни материјали за поплочување на улиците кои се реконструираат или се градат нови.
  • Воведување на регулатива за инсталирање на ладни покриви: Традиционално во Македонија, покривите се прават од керамиди и се со темна црвена боја. Ваквиот материјал и боја придонесува за големо загревање на покривите низ целиот град. Во оваа насока градот ќе треба да донесе регулатива со препораки за покриви на станбените и комерцијалните згради да се користат материјали кои имаат високо албедо, односно ја рефлектираат топлината
  • Зголемување на бројот на дрвја во парковите: Главниот таргет на ова мерка треба да биде градскиот централен парк, во кој постојат делови во кои нема доволно дрвја, па со оваа мерка би требало на тие места да се засадат дополнителни дрвја. Секако оваа мерка треба да биде применета и на другите постоечки паркови каде густината на дрвјата не е доволна

Иновативни мерки

Покрај стандардните мерки предложени се и неколку интересни и невообичаени мерки кои може да се користат за намалување на ефектот од топлотните острови.

  • Портабилни зелени градини
  • Зелено кампување во град
  • Портабилни вертикални градини
  • Урбано земјоделство
  • Зелен покрив со ресторан

Акциски план за одредени карактеристични области

Со користење на статистички ГИС алатки се издвоени областите каде што има поголема концентрација на многу топли или многу ладни точки. Точките во ваквите области се поврзани во кластер и е формирана област која е посебно анализирана. Резултатите од ваквата анализа се прикажани Слика 4.

Слика 4 Мапа на детектирани топли и ладни области во Градот Скопје (кликнете овде да пристапите до мапата – Поради ограничување на ГИС системот потребно е да го отворете линкот со http наместо со https)

Врз основа на вака добиените резултати направени се анализи на неколку карактеристични области од градот. Па така, од централното градско подрачје одбрани се две дополнителни области кои се блиску до центарот, а тоа се Дебар Маало и Новата Железничка станица со Маџир маало, потоа анализирана е областа околу Пластичарската улица. Бидејќи и дел од индустриските области во Скопје покажуваат поголема загреаност, направена е и анализа на една индустриска зона. Ја одбравме индустриската зона околу фабриката МЗТ.

Во продолжение се дадени повеќе детали за предложените микро мерки за локацијата околу Новата железничка станица.

Пример за микро мерки за Нова железничка станица и Маџир Маало

Новата железничка станица е масивен бетонски објект со огромна бетонска површина која е директно изложена на сонце и како таква е подложна на загревање и резултира во значајно зголемување на температурата во нејзината околина. Во околината за железничката станица има повеќе паркинзи кои се речиси без никаква вегетација и дополнително допринесуваат за вжештување на овој простор.

Населбата Маџир Маало многу густо урбанизиран дел со приватни куки и згради кои немаат или имаат многу мало дворно место. Улиците се многу тесни и претежно се  без дрва и зеленило на нив. Ова целото резултира во зголемување на температурата во овој дел од градот.
основа направените анализи како и на можностите за примена, за оваа локација се предложени следниве мерки кои шематски се прикажани на следната слика.

Слика 5 Предложени мерки за справување со топлотни острови кај Нова железничка станица и Маџир Маало

 

ИДТипОпис на мерката
НЖ-м1аУрбано шумарствоЗасадување на дрвја покрај тротоарите како и на островот на булеварот Кузман Јосифовски Питу. На овој дел на булеварот нема задоволителен број на дрвја па оваа мерка е неопходна за разладување и разубавување на просторот.
НЖ-м1бУрбано шумарствоЗасадување на дрвја покрај тротоарите на улицата која е паралелна со железничката станица
НЖ-м2Зелени паркинзиКонвертирање на паркинзите околу Новата железничка станица во зелени паркинзи. На овој паркинг моментално речиси и да не постојат дрва. Конвертирањето на овие паркинзи значително ќе придонесе за намалување на температурите но и дополнително за разубавување на просторот.
НЖ-м3Урбано шумарствоУредување на и пренамена на просторот пред Македонски пошти кој се наоѓа на северозападната страна на железничката станица. Овој дел е недоволно уреден, па потребно е да се засадат повеќе дрвја и да се уреди просторот.
НЖ-м4Ладни покривиПоставување на ладни покриви на куќите во Маџир Маало
НЖ-м5Вертикални градиниПоставување на вертикални градини на куките низ улиците на Маџир Маало
НЖ-м6Ладни површиниПрепокривање на бетонската површина на железничката станица со боја или со материјали кои ќе ја рефлектираат топлината, наспроти сегашната состојба на апсорпција.
НЖ-м7Зелен покривИзградба на зелен покрив над пероните на железничката станица. Овој проект може значајно да придонесе за разубавување и разладување на просторот. Дополнително зелениот покрив може да се направи и комерцијално достапен па да премине во летна чекална каде патниците во летните периоди ќе можат да уживаат во зеленилото на покривот.

 

Заклучок

Според направените анализи Скопје го има ефектот на урбани топлотни острови, иако тоа не е силно изразено како во поголемите градови. Сепак во насока на справување со оваа појава потребно е да се спроведат поголем број на мерки за да се направи градот пријатно место за живеење.

Во рамките на оваа студија предложени се над 70 мерки и акции кои ќе овозможат справување со ефектите на топлотни острови во Скопје. Како конкретни локации обработени се неколку области од Скопје, но тоа не значи дека овој ефект не е присутен во останатите делови од градот. Соодветно на ова, треба истите или слични мерки да се применат во сите области кои се детектирани како локации со зголемена температура.

Дополнително, бидејќи најголем број од мерките со кои се спречува ефектот на урбани топлотни острови делуваат и на намалување на загадувањето, секако треба да се направи напор да се имплементираат дел од предложените мерки.

 

Проф. д-р Димитар Трајанов 
Скопје, Јануари 2019

Придружни документи и објави:

  1. Урбани топлински острови во Скопје – Анализа и Акциски план
  2. Анализирање на урбаните топлински острови во Скопје со далечинска детекција
  3. Мапа на детектирани топли и ладни области во Градот Скопје (Поради ограничување на ГИС системот потребно е да го отворете линкот со http наместо со https)
  4. Започна процесот на мапирање на урбаните топлотни острови во Скопје
  5. Прва термална мапа на Скопје – Што се Урбаните топлински острови?
  6. Термална мапа на Скопје – најтоплите точки во градот и мерки за справување

 

Скопје Лаб во поддршка на проектот MatchUp

Скопје Лаб – Центар за иновации на Град Скопје на 04.03 во салата на Советот на Град Скопје присуствуваше на работилницата “Како Скопје да стане енергетски паметен град”, во рамки на проектот MatchUp.

На оваа работилница учесниците дискутираа за иновативни решенија во обезбедувањето на квалитетни услуги, алатки и технологии за граѓаните коишто се неопходни за успешноста на еден паметен град, како и за преземањето на конкретни мерки со цел подобрување на енергетската ефикасност, зголемување на одржливата мобилност и инвестициите во технологијата кои ќе служат како модел за урбана трансформација.

 

MatchUP е проект за паметни градови финансиран од Европската програма за истражување и иновации Хоризонт 2020, кој има за дел да креира и да преземе решенија кои можат да ги претворат урбаните проблеми во паметни можности кои ќе го подобрат квалитетот на живот на граѓаните и ќе ги поттикнат локалните економии.

 

MatchUP ќе дизајнира и имплементира палета на иновативни решенија од областа на енергетиката, мобилноста и ИКТ, кои ќе служат како модел на урбанистички трансформации за други градови во Европа и пошироко.

Скопје Лаб ќе продолжи со поддршка на имплементацијата на овој проект во Град Скопје и се надева дека со својата работа значајно ќе помогне Скопје да стане енергетски паметен град.